Voorstel voor project op een Bedrijventerrein, 2002

Lize Kelderman en marco Cops
‘Dazzle-Afrodisiacabri

Als lokatie voor ons voorstel hebben we een bestaande abri gekozen. Deze abri, een bushalte, waarvan de buitenvorm nagenoeg onveranderd blijft krijgt twee ingrepen. Hier wordt ruimte “geclaimd” voor een ingreep gekoppeld aan een sociaal-relevante dialoog, de tweede ingreep refereert aan de oprukkende feel-good trend.
De aanpassingen geven deze abri haar specifieke uiterlijk (en functie). Enerzijds is dit een ingreep op het ‘dak’ van de abri en tevens wordt in de abri een ‘automaat’ aangebracht.
Beide ingrepen zijn elk bedoeld voor een andere doelgroep; en elk afzonderlijk voor een ander deel van de dag.

1. Afrodisiacautomaat (Lize Kelderman)

Uitgangspunt van dit project is ‘de beleving van het individu in de openbare ruimte en het stedelijk leven’. Hierbij wordt de aandacht gevestigd op een paar aspecten behorend bij het leven in de stad, die vaak van invloed zijn op de geestelijke ‘ruimte’ van het individu. Specifieke stadsproblemen als anonimiteit, lange wachttijden en gejaagdheid vormen een bedreiging voor de fysieke en geestelijke gesteldheid van de (stads)mens.
Tijdens dit project worden mensen die wachten op de bus een consumptie aangeboden, die verkrijgbaar is uit de Afrodisiacautomaat. Tijdens hun verblijf in de bushalte kunnen zij een keuze maken uit de geboden waren. De mogelijkheden zijn o.a.: een kruidenbuiltje samengesteld uit kruiden met lustopwekkende krachten, een kruidentinctuur, een geurzakje met bloemen, een klein stripboekje met erotische tekeningen of een kort verhaal met tekeningen, een CD met gesproken tekst.
De waren en de verpakking zullen afhankelijk zijn van de automaat die verkrijgbaar is: condoom-, sigaretten-of snoepautomaat.
De reiziger kan tijdens de wacht-en reistijd middels deze producten zijn geest op prettige gedachten laten overschakelen en de alledaagse beslommeringen achter zich laten.

2. Dazzle-abri ( Marco Cops)

Het eerste deel van het voorstel heeft het gegeven van constant onderweg zijn (forenzenverkeer), als metafoor afgezet tegen diegenen die dat daadwerkelijk zijn
(geen huis hebben), ofwel de daklozen, als onderwerp.
De abri, die dient als tijdelijke schuilplek (van de wachtende op de bus), kan functioneel ingezet worden voor diegenen die daadwerkelijk bescherming behoeven.
Een sociaal fenomeen vindt zo een inbedding in een voor beschutting ontworpen lokatie waar de tijdelijkheid van de aanwezigheid cruciaal is.
Het zou goed zijn, gezien de doelstelling in relatie tot het thema, de abri om te zetten in een multifunctionele ruimte waar daklozen een tijdelijk onderkomen kunnen vinden op die momenten dat diezelfde abri er meestal nutteloos bijstaat, n.l. in de nachtelijke uren.
Vanuit het besef dat binnen de maatschappij deze randgroepen welliswaar getolereerd worden, maar dat tegelijkertijd de fenomenen die gerelateerd zijn aan deze randgroepen zoveel mogelijk buiten ons gezichtsveld worden gehouden (waarmee ze letterlijk in de marge gedwongen worden), wordt het onderkomen voor de daklozen dat bovenop de abri wordt geplaatst “weggemoffeld” in zijn omgeving, als functionele folly.
Dit gebeurt door de toevoeging van een fotografisch beeld dat zijn oorsprong vindt in de Dazzle-painting techniek; deze werd begin vorige eeuw veelvuldig toegepast om oorlogsschepen te camoufleren.
De problematiek is zo ogenschijnlijk alleen op functioneel niveau aanwezig; de visuele aspecten worden, met een knipoog naar onze omgang met de hele problematiek, verdoezeld.
In de beschutting op de abri is plaats voor overnachting van één persoon.
Eventueel wordt de abri voorzien van een lichtkrant. Zoals verkeer “doorstroomt”, zo wordt deze lichtkrant voorzien van een continue stroom woorden en zinnen.
De abri moet een ‘bevragende rol’ op het bedrijventerrein krijgen. Het moet een plek worden waar ruimte is voor ‘kritisch-maatschappelijke’ vraagstukken.
Een belangrijk deel van de stedelijke ruimte is naar mijn idee niet een concrete, maar meer een mentale ruimte, daar waar het discours van de actuele problematiek gevoerd wordt.

Baden in kristallicht, 2001

Voorstel voor een project in het kader van ‘de beleving van het individu in de openbare ruimte en het stedelijk leven’. Ik wil de aandacht vestigen op een paar aspecten behorend bij het leven in de stad, die vaak van invloed zijn op de geestelijke ‘ruimte’ van het individu. Problemen als vervuiling, anonimiteit en gejaagdheid worden meestal, vanwege de voordelen van het leven in de stad, voor lief genomen en er wordt enkel gekeken naar de fysieke gevolgen die deze ‘stadsproblemen’ vormen. Ook voor het ziele-en geestesleven van de stadsmens hebben deze problemen gevolgen. Dit voorstel is gebaseerd op het onder de aandacht brengen van deze gevolgen en het ‘reinigen’ van de persoon. Mentale ‘reiniging’ en ontspanning: Door licht vallend op geslepen glas denk ik aan een installatie in een speciaal daarvoor te plaatsen ruimte (caravan/ bouwkeet, container) op bijv. een plein, waar mensen zich kunnen ‘baden’ in prisma-licht om zich mentaal te ‘reinigen/zuiveren’. De ruimte biedt naast het ‘reinigen’ een tijdelijke privéruimte/tehuis op een openbare plek.